ورود به حساب کاربری

نام کاربری *
رمز عبور *
مرا به خاطر بسپار.

CIS

Surgery Center System

سیستم اطلاعات مدیریت مراکز جراحی

سیستم اطلاعات مدیریت مراکز جراحی محدود با استفاده از برترین فناوری‌های روز تولید نرم‌افزار و با تکنولوژی NET. و به منظور مدیریت مراکز درمانی کوچک همچون مراکز جراحی محدود و درمانگاه‌های بزرگ دارای بخش‌های کلینیک و پاراکلینیک طراحی و تولید شده است.

ویژگی‌های سیستم: 


- منطبق با نیازهای مراکز جراحی محدود (بستری کوتاه مدت بیمار)
- سطوح امنیتی برای کاربران و گروه‌های کاربری جهت دسترسی به امکانات و قابلیت‌های هریک از زیرسیستم‌ها
- مجهز به زیرسیستم پزشک و منشی درمانگاه
- مجهز به زیرسیستم نوبت‌دهی پیشرفته
- تعریف انـواع سازمان‌های بیمه‌گر (اصلی ، مکمل) طرف قرارداد
- تعریف پزشکان و کلیه پرسنل مرتبط شاغل در مرکز درمانی و محاسبه کارانه آنان
- امکان استخراج انواع گزارش‌های مدیریتی ، عملکردی و ... در یک دوره زمانی مشخص
- قابلیت ارتباط با سیستم پرونده الکترونیک پزشکی بیمار (EHR)

 

سیستم پرونده الکترونیک پزشکی بیمار (EHR)
امروزه علم پزشکی با حجم بسیار زیاد اطلاعات مواجه است که مدیریت درست آن‌ها با روش‌های سنتی غیرممکن است.بخش اصلی این اطلاعات توسط پزشکان و در درجه دوم توسط سایر کادر درمانی و باقی این اطلاعات از منابع دیگر مانند دستگاه‌ها و تجهیزات پزشکی و تشخیصی و نیز خود بیماران تولید می‌شود. پزشکان به عنوان محور اصلی سیستم سلامت ،از سویی مسئول مراقبت از بیماران و درمان و تأمین سلامتی ایشان هستند و از سویی دیگر با پژوهش مستمر ، مسئولیت پیشبرد علم پزشکی را به عهده دارند.ابزار اصلی همه این فعالیت‌ها که تضمین کننده سلامت جامعه و تک‌تک افراد آن است ، دسترسی مناسب و به‌جا به اطلاعاتی است که در هر روز میلیون‌ها واحد از آن تولید می‌شود و در اختیار این افراد قرار می‌گیرد. بدیهی است که تک‌تک اجزای این اطلاعات جمع‌آوری شده ارزشمند هستند ، با این حال هر پزشک با داشتن مشغله کاری فراوان تنها به دانستن بخشی از این اطلاعات علاقمند است. در مـورد سایر اطلاعات ، فـقط دانستن نتیجه کلی یا نتیجه عملی آن‌ها کفایت می‌کندامروزه حجم اطلاعات تولید شده در سیستم بهداشت و سلامت (که شاید پیچیده‌ترین سیستم اطلاعاتی شناخته شده باشد(به قدری است که استفاده از ابزار مناسب می‌تـواند در مواردی ساعت‌ها و در موارد دیگر روزهـا و هفته‌ها در وقت گران‌بهای پزشکان صرفه‌جویی کند. این امر در مورد مراکز تحقیقاتی و پژوهشکده‌ها حتی صورت حادتری به خود می‌گیرد ؛ به طوری که هیچ عاملی به اندازه جمع‌آوری درست اطلاعات و استفاده مناسب از اطلاعات موجود نمی‌تواند مسیر تحقیقات را تحت تأثیر خود قرار دهد. از سویی دیگر ، بیمارستان نیز به عنوان سازمانی که مهم‌ترین عملیات مراقبت از بیماران و تأمین سلامت افراد جامعه در آن صورت می‌گیرد ، برای تأمین کیفیت ارائه خدمات خود نیاز به مدیریت درست و استفاده مناسب از اطلاعات دارد.

 

EHR تقریباً تمام سیستم‌های اطلاعات بیمارستانی موجود در کشور برای رسیدن به اهداف مدیریتی و کنترلی طراحی و پیاده‌سازی شده‌اند و تا امروز نتایج مدیریتی و مالی بزرگی نیز برای بیمارستان‌ها داشته‌اند. در بـسیاری از این سیستم‌ها اطلاعات بالینی بیماران نیز تولید و جمع‌آوری می‌شود که به دلایل زیـر سـاختار پـرونده الکترونیک مناسبی به خود نمی‌گیرد:
- اکثر اطلاعات بالینی به دلایل مالی نگهداری می‌شوند. به عنوان مثال پاسخ "تست های آزمایشگاهی" به عنوان نتیجه‌ای بر "خدمات آزمایشگاهی" که مفاهیمی مالی هستند نگهداری می‌شوند. با این ترتیب مفاهیم بالینی که ارزش مالی نداشته باشند (مـانند علائم بیماری‌ها) نگهداری نمی‌شوند.
- ساختار اطلاعات جمع‌آوری شده منطبق بر ساختارهای مناسب برای عملیات بالینی طراحی نشده و طبیعتاً برای کادر درمان به راحتی قابل استفاده نیست.


- از آنجا که سیستم‌های موجود برای کادر درمان در نقطه وقوع درمان (Point of Care) ابزارهای مناسبی ندارند و برای این گروه از مخاطبان کمکی محسوب نمی‌شوند ، معمولا کادر درمان از سیستم‌های موجود فاصله گرفته و فقط در صورت اجبار به انجام عملیات کنترلی با سیستم‌ها کار می‌کنند. در عموم حالت برای ایشان راحت‌تر است که اطلاعات را روی فرم های کاغذی یادداشت کنند.
- عدم استفاده از سیستم‌هـای کدگذاری استاندارد برای مفاهیم باعث شده است که اطلاعات جمع آوری شده قابل تجمیع یا تصمیم‌سازی نباشد. در موارد نادری مانند تشخیص‌ها یا کدهای اعمال جراحی که (به مقاصد مالی) کدهای استاندارد ثبت می‌شود ، نتیجه‌گیری‌های علمی مقدور شده است ولی در سایر مـوارد (مانند ثبت دستورات پزشک ، ثبت علائم بیمار و ...) از سیستم‌های استاندارد کدگذاری استفاده نمی‌شود.
- سیستم‌های موجود در بیمارستان‌ها برای کار با سرعت بالا و کارهای روزانه تنظیم و طراحی شده‌اند و طبیعتاً برای مقاصد بالینی (که حجم داده بالا یا سیستـم‌های تـجمیع و تصمیم‌سازی لازم دارد) ساختار فنی مناسبی ندارند.


بـه علت مسائل فوق ، امروزه در بیمارستان‌ها انجام فعالیت‌های زیر یا مقدور نبوده یا به سختی یا به صورت ناقص انجام می‌شود:
- ثبت استاندارد اطلاعات بالینی بیماران
- تبادل اطلاعات بالینی با مراکز دیگر داخلی و خارجی
- استفاده از ابزارهای تـحلیلگر برای بررسی اطلاعات بیماران و یافتن الگوهای جدید
- گسترش سیسـتـم اطلاعاتی در سطح چند مرکز و برقراری ارتباط بین آن ها
- استخراج اطلاعات مورد نیاز پزشک از انبوه اطلاعات جمع‌آوری شده با دقت و سرعت کافی
- مشاهده اطلاعات بیماران از راه دور
- انجام مشاوره‌های تخصصی از راه دور و صرفه‌جویی در هزینه
- استفاده درست از امکانات آموزشی جهانی و یکپارچه شدن با مراکز علمی معتبر دنیا
- گسترش سیستم پرونده بالینی و همگام شدن با پیشرفت‌های روز دنیا در این زمینه

 

این نیازها ، نیازهایی سطح بالا هستند که طبیعتاً پـس از رفـع مسائل گردش کار و مسائل مالی بیمارستانی فرصت توجه به آن‌ها فراهم می‌شود. امروزه سیستـم‌های اطلاعات بیمارستانی به سطحی از بلوغ رسیده‌اند که توجه به این مسائل به تدریج در بین مدیران و پزشکان بیمارستان‌ها در حال وقوع است.
باید توجه داشت که سیستـم‌هـای اطـلاعاتی بیمارستانی در طول حیات خود از مراحل مختلفی عبور می‌کنند و در طول زمان کامل می‌شوند. در نهایت یک سیستم جامع اطلاعات بیمارستانی شامل لایه‌های زیر است:

- ثبـت اطـلاعات بالینی (سطح عالی) - (Electronic Health Record (EHR
- ثبت گردش بیمار (سطح میانی)
- ثبت اتفاقات مالی (سطح پایه) Financial Administration
- ثبت خدمات (سطح پایه)


دو لایه زیرین در تمام سیستم‌های بیمارستانی و لایه میانی در اکثر این سیستم‌ها وجود دارد. علت این امر این است که این سه لایه درگیری چندانی با اطـلاعات بالینی ندارند و از نظر ثبت و مدیریت اطلاعات بسیار مشابه سایر سیستم‌ها است. در مقابل ، دو لایه عالی ، از نظر طراحی بسیار پیچیده و نیازمند استفاده از علم مدیکال انفورماتیک هستند. ایـن علم بر سه پایه علم مدیریت اطلاعات ، علم کامپیوتر و علم پزشکی و بهداشت استوار است و موضوع آن استفاده از منابع ، ابزارها و روش‌هایی است که برای دریافت ، ثبت ، بازیابی و استفاده بهینه از اطلاعات بهداشتی و پزشکی لازم است. هدف این طرح ورود به نسل چهارم سیستم‌های بهداشت و درمان است.